Wszystko o tatuażach.

W dzisiejszych czasach tatuaż jest uznawany przez wielu ludzi, szczególnie tych, którzy sami są jego posiadaczami, za dzieło sztuki. Jego specyfikę wyznaczać może fakt, że miejsce tatuażu nie znajduje się na wystawie, w muzeum lub w galerii, ale jest wykonywany na bardzo nietypowym materiale – ludzkiej skórze. Mimo że tatuaże istniały w zachodniej cywilizacji od stuleci, dopiero od lat sześćdziesiątych XX wieku można o zapoczątkowaniu tego zjawiska na szerszą skalę. Było to związane ze zmianami społeczno-kulturowymi,
a także zmianą stylów artystycznych, gustów estetycznych oraz upodobań kosmetycznych. Ponadto, na rozwój sztuki tatuowania ludzkiego ciała wypłynęła zmiana sposobów traktowania ludzkiego ciała oraz symboliki międzyludzkiej komunikacji.

Należy podkreślić, że obok specyficznej kultury tatuażu, która przez lata rozwijała się w środowiskach przestępczych i więziennych, w których to rysunki na ciele pełnią funkcję komunikatów zrozumiałych tylko dla wąskiej grupy osób wtajemniczonych w daną symbolikę, istnieje również odrębna filozofia związana z tym, że człowiek uważa dekorację za element wyznaczająca nieprzekraczalną linię podziału między nim a zwierzęciem.

W ciągu stulci ukształtowały się różnorakie cele i funkcje zdobienia własnego ciała tatuażem, który określał m.in.: przynależność do konkretnej grupy zawodowej, religijnej, przestępczej lub plemiennej, a także wyznaczał stosunki pokrewieństwa czy pozycję społeczną. Tatuaże stosowano także w celu napiętnowania więźniów i niewolników. Współcześnie funkcje tatuażu dotyczyć mogą aspektów religijnych, kosmetycznych oraz erotycznych. Ponadto, tatuaż może być także materialnym dowodem przejścia różnego rodzaju obrzędów inicjacyjnych. Wielokrotnie przeglądając w Internecie zdjęcia tatuaży dochodzę do wniosku że są to wspaniałe dzieła sztuki. Wiadomo że nie każde, jednak bardzo często tak należy je postrzegać. Nie mówię tutaj o jakiś bohomazach, jednak o prawdziwych małych obrazach, nieraz wcale nie takich małych.

Tatuaże powstają na ludzkiej skórze za pomocą specjalnego barwnika wszczepianego przy użyciu igły. Tatuowanie znane jest już ze starożytności (zakaz tatuowania ciała przez ludzi można znaleźć np. w Pięcioksięgu). Sam wyraz „tatuaż” wywodzi się z samoańskiego tatau, słowa zapisanego przez osiemnastowiecznych podróżników. Co ciekawe, do wykonywanie tatuaży w odległych czasach (w kulturach polinezyjskich) były uprawnione jedynie osoby, które ówcześnie zabiły wroga i zdobycie jego głowy.

Wykonanie tatuażu było zatem traktowane jako swoistego rodzaju nagroda, uhonorowanie bohaterskiego czynu. Przez wieki tatuaże coś dostępnego jedynie subkulturze więziennej (w świadomości starszych pokoleń takie myślenie występuje także dzisiaj). Sądy tego rodzaju swoje korzenie znajdują
w tradycjach wschodnich, według których wytatuowane ciało świadczyło o przynależności do grupy mafijnej.

W dzisiejszych czasach, kiedy dostępnych jest coraz więcej wzorów tatuaży, rośnie liczba ich wielbicieli. Jednakże, należy sobie zdać sprawę z tego, że tatuaże, poza ładnym wyglądem, mogą nieść ze sobą dużo ryzyka (z których najważniejszym jest ryzyko utraty zdrowia i zakażenia wirusami typu HIV czy HCV). W dobie mody na tatuaże istnieje coraz więcej ich rodzajów: te wykonywane są na stałe, tatuaże „czasowe”, które utrzymują się na ciele do kilku oraz tatuaże wykonywane z henny (znikające z ciała po około trzech tygodniach). Należy jednakże podkreślić, że tatuaże powinny wykonywać jedynie osoby doświadczone i wykwalifikowane.

Taki system rozpowszechnił się najbardziej w Polinezji, ale tatuaże były znane również w innych częściach starożytnego świata.

Ale wróćmy do dzisiejszych czasów, gdzie tatuaże, mimo,że wciąż przez wielu negatywnie oceniane, nie są już kojarzone wyłącznie ze złem i dzikością i coraz więcej osób robić sobie malutkie niewidoczne ozdoby.

Przez stulecia ludzkie ciało stanowiło obiekt zainteresowania artystów, stając się głównym tematem, inspiracją czy też punktem odniesienia artystycznych dokonań. Jednakże dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku dokonała się radykalna zmiana podejścia do zagadnienia cielesności w sztuce, która wynikała przede wszystkim z nowo nabytej świadomości, że ciało samo w sobie może być traktowane jako istotny nośnik treści, a sztuka (tzw. body art) może stanowić istotny bodziec do refleksji na temat zakorzenionego
w kulturze stosunku człowieka do jego ciała.

Przeniesienie w latach sześćdziesiątych akcentu z ciała jako tematu na ciało jako centralny obszar działań twórczych przyczyniło się do rozwoju sztuki tatuowania. Ówcześnie na rynku istnieje bardzo wiele wzorów tatuaży (w tym np. bardzo popularne znaki chińskie, tribale czy motywy kwiatowe). W ogromnym tempie wzrasta liczba wielbicieli znaków graficznych wykonywanych na ciele. W zdecydowanej większości przypadków, tatuaże są wykonywane na ciele na stałe, jednakże osoby, które nie są zdecydowane na aż tak radykalną zmianę w ich życiu, mogą zdecydować się na wykonaniu tatuażu „czasowego”, na próbę, który może utrzymywać się na ciele od kilku miesięcy do kilku lat. Ponadto, inną możliwością dla takich osób jest zrobienie sobie tatuażu z henny. Każda osoba, decydująca się na wytatuowanie własnego ciała, powinna sobie doskonale zdawać sprawę z faktu, że nawet permanentne tatuaże nie utrzymują się na ciele wieczne (związane jest to przede wszystkim z wchłanianiem się barwnika przez skórę).

Tytuł może być mylący, ponieważ tatuaże same w sobie nie są niebezpieczne, ale niewłaściwe przeprowadzanie ich może być tragiczne w skutkach w tym nawet śmiertelne gdyż istnieje ryzyko zarażenia wirusem HIV. Jak uniknąć ryzyka związanego z tatuażami? Podobnie jak z seksem najłatwiej uniknąć zagrożenia poprzez nie robienie ich wcale, ale to był na szczęście żart. Najważniejsza zasadą przy robieniu tatuaży jest robienie ich w odpowiednich do tego miejscach, zasada wydaje się bardzo prosta i wręcz naturalna, ale niestety najwięcej powikłań z tatuażami powstaje na skutek robienia ich przez amatorów, w nieprofesjonalnych, często również niehigienicznych warunkach. Robienie tatuaży to delikatna sprawa, dlatego że dostajemy się pod skore, do krwi i wszystkie narzędzia stosowane powinny być wysterylizowane a igły jednorazowe.

Ludzie szpanują, wszyscy wiedzą, co to jest, pytanie, po co ludzie to robią? Człowiek ma przeróżne potrzeby. Podstawowa czynnikiem wpływającym na chęć szpanowania jest wyróżnienie się w grupie rówieśników. Za przykład niech posłużą papierosy. Wygląda to tak, młoda osoba patrzy na grupę i widzi, że wśród nich są osoby palące, myśli sobie że skoro Ci fajni palą to on paląc też będzie fajnym i będzie lepiej akceptowany w grupie. Przeważnie efekt jest zupełnie odwrotny i szpan może się przemienić w bardzo przykry nałóg.

Kolejny przykład bezmyślnego szpanowania to próba kopiowania stylów, jeżeli osoba postrzegana w środowisku powiedzmy szkolnym jako ta fajna nosi coś w jaskrawych kolorach, to kopiujący też takie coś sobie sprawi. Problem polega ba tym, że osoba z zewnątrz będzie wyśmiana, to wyśmianie nie grozi osobie „fajnej”, bo ma charyzmę. Zresztą nie oszukujmy się żadne ubranie na świecie nie ma takiej mocy przemieniania żeby w jednej chwili sprawiło, że ludzie zaczną nas inaczej postrzegać i do tego zaczną nas lubić. To niemożliwe.Częściowa definicja słowa szpan mówi że jest to sposób bycia, sposób ubierania się, która wynika z potrzeby zaimponowania innym osobom. Najczęściej jest tak że potrzeba szpanowania kiełkuje w głowach osób, które czują się niedowartościowane i mają jakieś ukryte kompleksy. Osoby takie najczęściej zamiast wymyślić coś samemu kradną podpatrzone style u innych osób. Szpan zazwyczaj jest powiązany z posiadaniem bardzo drogich lub też również trudno dostępnych towarów i ubrań. Zazwyczaj jest to chęć pokazanie się światu ze jest się lepszym. Patrząc na taki punkt widzenia czyż nie lepiej pozostać sobą i żyć sobie we własnej skórze? Jasne, że lepiej. Nie chodzi o to żeby pozbyć się wszelkich rzeczy, które są szpanerskie. Warto zostawić sobie niektóre fajne rzeczy. Problem polega na tym że osoba która nie może znaleźć swojego stylu jako dziecko, nie będzie mogła odnaleźć w przyszłości swojego stylu. Teraz taki szpaner kradnie styl ubierania poszczególnych osób a jak będzie dorosły nie będzie potrafił dobrać sobie samemu nawet filiżanek do picia kawy na tarasie.

Kiedyś kojarzyły się tylko z podejrzanymi typkami z więzienia, teraz wkraczają na salony. Tatuaże mają teraz wszyscy – zarówno zwykli ludzie, jak i gwiazdy. Sztuka nakłuwania skóry i wprowadzania pod nią pigmentu jest znana od bardzo dawna, jednak przez wiele lat była popularna tylko w określonych środowiskach. Sam tatuaż wywodzi się z kultury polinezyjskiej, ale tworzony i znany był także przez wiele innych ludów. Tatuowali się wtedy wyłącznie wojownicy lub zasłużeni w grupie mężczyźni, dlatego później rysunki na ciele stały się swoistego rodzaju znakiem rozpoznawczym. W dzisiejszych czasach powoli odchodzimy od negatywnego stereotypu wytatuowanego przestępcy z półświatka, a same tatuaże są popularne zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet. Także tematyka tatuażu uległa zmianie – obecnie nie ma żadnych ograniczeń w wyborze wzorów czy kolorów, granicą jest nasza wyobraźnia i to właśnie dlatego coraz więcej osób decyduje się na te permanentne rysunki. Dzięki nim można bowiem wyrazić swoją osobowość, poglądy czy gust. Sam tatuaż jest także pewnego rodzaju sztuką. Jeśli jest prawidłowo i dokładnie wykonany, to może stać się prawdziwym dziełem, dlatego obecnie tatuażom nie odmawia się estetyki, chociaż, jak wiadomo, każdy lubi co innego. Niektórym podobają się małe jednokolorowe rysunki umieszczone w dyskretnych miejscach, z kolei inni lubią duże powierzchniowo i kolorowe malowidła, którymi czasami pokrywają całe swoje ciała.

Jeśli chodzi o wzory, to mamy właściwie trzy wyjścia: możemy wybrać coś z katalogów studiów tatuażu, sami wykonać schemat lub poprosić o jego narysowanie doświadczonego tatuażystę. Popularności tej sztuki sprzyja także jej szeroka dostępność. W każdym większym mieście działa jakieś studio tatuażu, a ceny ich wykonania nie są zbyt duże – mały jednokolorowy tatuaż wykonamy już od stu złotych, ale ich wielbiciele mogą jednak wydać na nie cały majątek. Jeśli sami chcielibyśmy posiadać taki podskórny rysunek, to nie zapominajmy, że jest on pamiątką na całe nasze życie.